Als zingen je hobby is geworden

Iedereen heeft zo zijn eigen sores. Je hebt allemaal te maken met stress en dagelijkse problemen. Veel mensen sporten om dit te ontladen, maar niet iedereen is in de gelegenheid om dit te kunnen.

Wat als zingen je hobby is? Zingen kun je altijd en overal, bijvoorbeeld in de auto of onder de douche. En laten we eerlijk zijn, dan klinkt het ook nog geweldig. Zingen kost energie, maar geeft ook energie. Zingen geeft emotie, maar onlaadt ook emotie. Zingen is dus een prima manier om de alledaagse zorgen, stress en emotie van je af te schudden.

 Word je overgehaald om te gaan zingen bij een koor, dan komt er toch wel weer stress en emotie bij, zou je denken. Je moet volgens een bepaald stramien gaan zingen en je moet gelijk zijn met anderen, luisteren en op de zelfde toonhoogte zijn. En wat zullen anderen van mij vinden? Kan ik wel zingen buiten de badkamer?

Zingen in een koor verlegt jouw grenzen. Je leert schaamte te overwinnen, kweekt zelfvertrouwen en hierdoor durf je op een zeker moment emotie te tonen. En dan wordt het leuk. Op dat moment geef je energie naar een groep naar jezelf en ontlaad je.

Zingen helpt je de alledaagse sores even te vergeten. Je ontlaadt, produceerdt, een klank in je emotie en het moment is voorbij. Vervolgens herhaalt dit zich en gaat de tijd voorbij. Je beleeft plezier aan het zingen en geniet van iedere repetitie.

Dan komt er een uitvoering. Je hebt zelfs een stukje solo en moet je blootgeven voor een volle zaal. Je hebt je suf gerepeteerd op de teksten en de noten en je wil iets moois neerzetten. Je zelfvertrouwen daalt. Wat als…?

Je babbelt wat met je mede-koorleden die dit al eens hebben gedaan. Iedereen beleeft het anders. Je zal er zelf een oplossing voor moeten verzinnen.

Je neemt je voor om niet zenuwachtig te zijn. De gedachte hieraan maakt je echter juist zenuwachtig.

Maar wat dan? Je denkt terug aan de repetities en het plezier dat je daar voelde. De energie die het je gaf, de energie die je terug kreeg en het plezier wat je daardoor eraan beleefde. Dat is de oplossing. Genieten en je laten meevoeren in de flow van de uitvoering. Het doek gaat open. Je staat nog te wachten in de coulisse. Een vreemd onderbuik gevoel bekruipt je toch. Diep zuchten. Zeg tegen jezelf: “Geniet”. Geef energie en je krijgt energie. Het onderbuik gevoel ebt weg op het moment dat je oploopt. Je ziet je lachende maatje van de andere kant oplopen. Inwendig moet je ook lachen. Je speelt en kruipt in het moment. Je gedachten springen op nul en je hoort alleen nog de muziek. Even schrik je nog een seconde terug naar de werkelijkheid. Je draait naar de zaal en ziet eigenlijk niets. Je moet dit even verwerken maar zakt terug in het moment. Je geeft je emotie en doet je ding. Wat als, doet er even niet toe, dat komt later wel.

De eerste keer

De eerste keer

Je stukje is voorbij. Er wordt geklapt uit de zaal. Zal wel goed gegaan zijn. Ik vond het in ieder geval kicken. De rest van het concert beleef je op een zelfde manier. Het geeft een voldaan en trots gevoel en als je na afloop nog wat complimenten in ontvangst neemt bedank je bescheiden, maar je wilt eigenlijk weer. Je begrijpt ook ineens de woorden van Hein: “Wees een trotse zanger” en de woorden van René “Genieten is het belangrijkste”.

Gelukkig mag je morgen nog eens. Je weet nu hoe het is. Het is fijn om je bloot te geven. Om je kans te wagen. De energie die je terug krijgt na het vervlogen moment geeft een enorme kick.

Het zal zich een volgende keer wel weer herhalen, de onzekerheid, de zenuwen. Maar je weet nu dat als je het moment pakt en je er voor 100 procent instort, je er wel wat voor terug krijgt. Een goed gevoel en daar kun je weer even mee vooruit.

Erwin

Ps: Wil je ook wat kwijt, schrijf dan wat voor de site!

[facebook]

3 antwoorden
  1. Angelique
    Angelique zegt:

    Elke zin die je schrijft klopt. Ooit zei iemand van ons koor. Als ik binnenkom op de repetitieavond voel ik dat als een warme deken. Ik vond het toen wat overdreven. Ik voel het nu ook zo. Je stukje verwoord precies hoe het is. Bij mij heeft het 20 jaar geduurd voordat ik iets durfde. Mijn plankenkoorts is nu eindelijk zo goed als verdwenen.
    Het valt mij bovendien vaak op dat de koorleden onderling zo goed met elkaar overweg kunnen. Dat hoor ik op andere verenigingen en/of muziekgroepen wel eens anders. Roddel en mensen die elkaar niets gunnen.
    Ik kan met recht zeggen dat ik bij de Midway Joy Singers vrienden voor het leven heb gevonden. Zo’n fijne groep mensen kom ik zelden tegen.

    Groetjes

    Angelique

  2. john
    john zegt:

    pffffffffffffff wat een mooi verhaal maatje.

    Ik wil ook wel best wat schrijven maar heb soms wat spelfoutjes hihihih.
    maar dat gevoel wat jij had heb ik al jaren !!!!!!!
    Je bent een aanwinst in het koor je bent me buur maar ook me vriend, ik ben dan ook erg trots op jou en je gezin want wie wenst er nu niet dat je buur je maatjes zijn in goede en slechte tijden en dan ook nog mee gekregen in mijn hobby en nu ook jou hobby erwin je bent een kanjer maar dat wist je al , ik jou van jullie

    x john en weet zeker ook sil en de boy,s
    we can do it!!!!!!!

    ps: je maakt de website op de eerste plaats, over de hele wereld is nu ons koor beroemd

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

? * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.